Ehtiyacimsan – Tunzale

lyric Ehtiyacimsan

Bir otağın içində o baş - bu baş 

Yeridim, gah qaçdım, gah dayandım 

Gah da yavaş – yavaş yeridim 

O qədər fırlandım ki, göyün başı hərləndi 

Elə ah çəkdim, yazıq buludlar zəhərləndi 

Nəhayət, göy ögüdü, gurultular qarışdı 

Buludlar qusdu, hamı elə bildi 

Hamı elə bildi yağışdı 

Taxta skamyalarda islandı kimsəsizlər 

Narahat yuxusundan oyandı kimsəsizlər 

Daha ağrılarıma başqa çarə yoxdur 

Sənsiz bu evin içi çölündən soyuqdur 

Amma kimə deyəsən, kim anlayar bu halı? 

Nə bilsinlər?... Min ildir qurumur əl dəsmalım 

[Nəqərat] 

İndi mənim dərdimə sən əlacsan 

(Tək əlacsan, bir dənəm) 

Birinci və sonuncu ehtiyacsan 

(Ehtiyacsan, bir dənəm) 

İndi mənim dərdimə sən əlacsan 

(Tək əlacsan, bir dənəm) 

Birinci və sonuncu ehtiyacsan 

(Ehtiyacsan, bir dənəm) 

[Bənd 2] 

Qəfil döyüldü qapım, şeirim qaldı yarımçıq 

Çöldə bir dəstə adam qışqırdı ki, “çölə çıx” 

İlahi, mən neyləyim, gizlənim, ya bağırım? 

Qonşuları çağırım, yoxsa polis çağırım? 

Salam, bağışlayın, mən bayaq bir cinayət işlədim fərqində olmayaraq 

Axı bu kimsəsizlər dadanıblar canıma! 

Nə olar, polis göndərin təcili ünvanıma! 

Bu evdən çıxmayalı çöldə dəyişib həyat 

Aman tanrım, polis də geyinərmi heç ağ xalat?! 

[Nəqərat] 

İndi mənim dərdimə sən əlacsan 

(Tək əlacsan, bir dənəm) 

Birinci və sonuncu ehtiyacsan 

(Ehtiyacsan, bir dənəm) 

İndi mənim dərdimə sən əlacsan 

(Tək əlacsan, bir dənəm) 

Birinci və sonuncu ehtiyacsan 

(Ehtiyacsan, bir dənəm) 

Ehtiyacımsan... 

Ehtiyacımsan... 

Ehtiyacımsan... 

Ehtiyacımsan...