Qaranliq – Liaman

lyric Qaranliq

Qaranliq

[Bənd 1]
Dərin birin sükut içimə dolur
Sanki zaman nəfəs almadan durur
Bir səs var içimdə tanımadığım
Nəfəsimlə birgə danışır, susmur

Bəzən işıqdan qorxuram
Çünki kölgəm mənə baxır oradan
Bu dünyanın içində adiləm
Ta ki öz içimdə batıram

[Keçid]
Asta-asta, səssizcə
Soruşuram: “Bu, kimdir içimdə?
Mən özüməm, yoxsa zülmətin səsi?

[Nəqərat]
Qaranlıq, qaranlıq
İçimdə yaşar
Qaranlıq, qaranlıq
Məni çağırar

Qaranlıq, qaranlıq
Nə dost, nə düşmən
Qaranlıq, qaranlıq
Mən onun içindəyəm

[Bənd 2]
Bəzən düşüncəm sükutla qarışır
Ağlım dərin dəniz boğulur, alışır
Gözlərimdə duman, qəlbimdə qəhər
Ruhumda təmas, soyuq, səssiz, bəd xəbər

Hər addımım kölgə ilə gedir
Hər nəfəsim içimdən keçir
Bəlkə də, mən çoxdan yoxam
Sadəcə qaranlığın bir xatirəsiyəm

[Keçid]
Bir sual kimi yaşayıram
Cavabım sükutda itir

[Nəqərat]
Qaranlıq, qaranlıq
İçimdə yaşar
Qaranlıq, qaranlıq
Məni çağırar

Qaranlıq, qaranlıq
Nə dost, nə düşmən
Qaranlıq, qaranlıq
Mən onun içindəyəm

[Bənd 3]
Zülmət danışır, amma səsi narahat
Mənim içimdə doğulan hər kədər ondan gəlir
Bəzən nurlar qarışır, sonra sönür
Və mən yenə qaranlığa dönürəm

Qaranlıq mən səssizcə mənə qarışıram
Qaranlıq mən artıq mən oluram

[Çıxış]
Qaranlıq